Izložba Andreja Bjelića „Skoro letenje“ u Aleksić galeriji
Otvaranje: subota, 25. april 2026.
19–21h
Karađorđeva 26, Kragujevac
Umetnik Andrej Bjelić predstavlja najnoviju seriju slika pod nazivom „Skoro letenje“ u Aleksić galeriji savremene umetnosti. Otvaranje je zakazano za subotu, 25. aprila u 19 časova, a publika će imati priliku da vidi 15 radova iz njegove najnovije produkcije, koji nose prepoznatljiv Bjelićev vizuelni izraz — figure svedene na znak, na granici između prisustva i tišine, snage i ranjivosti.
Otvaranje izložbe „Reci: Art – Otpad kao resurs” u Muzeju afričke umetnosti u Beogradu
Izložba „Reci: Art – Otpad kao resurs” autorke Ivane Vojt biće otvorena u sredu, 22. aprila u 19 časova u Muzeju afričke umetnosti u Beogradu (MAU).
Nova tematska izložba u MAU, bavi se jednim od ključnih globalnih izazova – rastućom količinom otpada i njegovom transformacijom u vredan resurs.
Kroz umetničke i zanatske prakse iz podsaharske Afrike, postavka prikazuje kako se svakodnevni otpad – plastika, metal, tekstil ili staklo – pretvara u upotrebne predmete, nakit i suvenire, svedočeći o kreativnosti i ekonomskoj snalažljivosti lokalnih zajednica.
Izložba se oslanja na bogatu kolekciju muzeja, koja je od 1977. godine kontinuirano obogaćivana predmetima od recikliranih materijala, dodatno proširenu novim predmetima i donacijama, uključujući radove prikupljene tokom istraživanja u Tanzaniji 2024. godine.
Tematske celine organizovane su prema vrsti materijala od kojeg su predmeti sačinjeni: plastična, metalna i staklena ambalaža, tekstil, papir, pa čak i gumene japanke, ukazujući na njihov globalni industrijski kontekst, ali i na inovativne modele ponovne upotrebe.
Otvarajući pitanja odnosa globalne ekonomije i lokalnih zajednica, izložba pozicionira Afriku kao važnu tačku u svetskim tokovima otpada i održivih praksi. Naziv izložbe simbolično poziva i na podizanje svesti o otpadu, ali i na prepoznavanje umetničkog potencijala reciklaže.
Među izloženim radovima nalaze se posude od papira iz Esvatinija, skulpture od đonova japanki iz Kenije, sandale od gume motocikla iz Tanzanije, staklene perle iz Gane i korpe od plastičnih kesa iz Burkine Faso samo su neki od predmeta koje posetioci mogu videti na izložbi. Ovi radovi istovremeno svedoče o kreativnosti i predstavljaju važan izvor egzistencije za brojne zajednice, što je dodatno istaknuto u video-radovima koji čine deo postavke.
Postavku prati i bogat program radionica, paneli o održivom razvoju i saradnji sa relevantnim akterima u ovoj oblasti, čime izložba postaje prostor za dijalog o održivosti, kreativnosti i odgovornijem odnosu prema životnoj sredini. Među njima su program „ReciSkulptUra”, realizovan u saradnji sa kompanijama Nestle i Sekopak, kao i zajedničke aktivnosti sa Beogradskom nedeljom mode na temu reciklaže i održive mode.
Izložba je otvorena do 15. septembra, a više informacija možete naći na sajtu Muzeja, www.mau.rs
Omaž Fransisku Goji u okviru projekta „Oto Bihalji-Merin i Španija“
U okviru projekta „Oto Bihalji-Merin i Španija” Muzeja naivne i marginalne umetnosti, biće otvorene dve izložbe koje će publici približiti ključne tačke španske kulture, sagledane kroz prizmu života i kretanja Oto Bihalji-Merina. Kustoskinje projekta su Senka Latinović i Danica Đorđević Janković.
Projekat „Oto Bihalji-Merin i Španija” zamišljen je kao omaž odnosu koji je ovaj vrsni jugoslovenski likovni kritičar, pisac i svestrani kulturni radnik kroz mnogobrojna poznanstva, napisane eseje i knjige, uspostavio sa španskom umetnošću, ali i političkom borbom španskog naroda.
Izložba „Tumačiti Goju: Bihalji-Merinova vizija umetnosti” biće otvorena u Galeriji Instituta Servantes 28. aprila, kada će biti održana i promocija publikacije „Goja” Ota Bihalji-Merina, prvog prevoda Bihalji-Merinovih tomova o Fransisku Goji na srpski jezik.
Ova izložba, koju Muzej naivne i marginalne umetnosti organizuje u partnerstvu sa Ambasadom Kraljevine Španije u Srbiji i Institutom Servantes u Beogradu, posvećena je višedecenijskoj fascinaciji Ota Bihalji-Merina delom Fransiska Goje. Plod te posvećenosti je trotomna publikacija, na španskom, nemačkom, engleskom i italijanskom jeziku. Činjenica da ovo kapitalno delo do sada nije bilo dostupno na srpskom jeziku podstakla je Muzej da se upusti u zahtevan i kompleksan izdavački poduhvat, čiji je rezultat knjiga „Goja”, objavljena 2025. godine. Upravo ovo izdanje predstavlja jedan od ključnih povoda za realizaciju izložbe.
Posebno mesto na izložbi zauzimaju originalne grafike iz serije „Los Caprichos”, koje je za ovu priliku ustupio Muzej Jugoslavije. Ova dragocena umetnička dela, zajedno sa audio, video i tekstualnim interpretacijama Gojinog stvaralaštva, omogućavaju posetiocima jedinstveno iskustvo susreta sa pronicljivim i trajno aktuelnim studijama ljudske prirode velikog španskog umetnika.
Izložba „Tumačiti Goju: Bihalji-Merinova vizija umetnosti” biće otvorena do 28. juna.
Izložba „Od Druge španske republike do Fransiska Goje”, koja će biti otvorena u Salonu Oto Bihalji-Merin u Beogradu 14. maja, osvetliće Bihalji-Merinove veze sa ličnostima koje su presudno oblikovale njegove afinitete prema španskoj kulturi – od Servantesa, Velaskesa, Valje-Inklana do Pikasa i Goje. Biće predstavljene i njegove posete Španiji u različitim istorijskim okolnostima: od učešća u Španskom građanskom ratu, do proučavanja Gojinog opusa u madridskom muzeju Prado, nakon pada frankističkog režima.
Izložba „Od Druge španske republike do Fransiska Goje” biće otvorena za posetioce do 28. avgusta.
Ovim projektom Muzej naivne i marginalne umetnosti obeležava dva jubileja – 280 godina od rođenja Fransiska Goje, ali i 90 godina od početka Španskog građanskog rata. Vreme u kojem živimo iznova nas podseća na potrebu stalnog promišljanja istorijskih iskustava i ponovnog čitanja lekcija koje su nam ostavili naši prethodnici. Gojin grafički ciklus „Užasi rata” tako prevazilazi okvire svedočanstva o jednom istorijskom događaju i postaje univerzalna opomena. Kako je zapisao Bihalji-Merin: „Gojina umetnost otvorila je čovečanstvu nove, unutrašnje prostore. Njegove proročke gravure, poput vizija koje donose snovi, ne znaju za vremenske i prostorne granice – one pripadaju budućim vremenima, ako ona ikada dođu.”
Muzej savremene umetnosti – Izložba „Less Sound(less)“ Dragana Vojvodića u Salonu Muzeja savremene umetnosti u Beogradu
Izložba „Less Sound(less)“ umetnika Dragana Vojvodića biće otvorena u petak 24. aprila u 19 časova, u Salonu Muzeja savremene umetnosti u Beogradu. Na izložbi će biti predstavljeni radovi različitih medija, nastali u poslednjih dvadesetak godina, koji se direktno ili indirektno bave zvukom, nosačima zvuka, produkcijom ili odsustvom zvuka, ali i zvukom kao performativnim i konceptualnim iskazom. Kustos izložbe je Miroslav Karić.
Prisutan još u prvim realizovanim video-radovima i izvedenim performansima, fenomen zvuka – muzika, zvučni narativ, iskaz, zvuk kao subjektivna, psihološka i filozofska kategorija, kao nosilac informacije, govor, energija, fizičko prisustvo, buka ili odsustvo zvuka – čini jedan od ključnih segmenata multimedijalne umetničke prakse Dragana Vojvodića.
Zvuk se ovde javlja kao integralni deo (video-art), korelat ili rezultat aktivnosti (izvođenje performansa), vid neposredne komunikacije sa publikom (govorni performans) ili kao samostalan umetnički medij. Vojvodićevo mladalačko interesovanje za žanr alternativne i eksperimentalne muzike, kao i rano otkrivanje potencijala zvuka, snažno su oblikovali njegov senzibilitet u svetu vizuelnih umetnosti. Prisustvo zvuka, u varijacijama oblika, volumena i intenziteta, u umetnikovim radovima upućuje na različite konceptualne situacije i uticaje i predstavlja sredstvo interpretacije i artikulacije širokog spektra tema kojima se bavi – od opservacija lokalnih i globalnih društvenopolitičkih prilika do priča individualne i egzistencijalne konotacije.
Otvarajući prostor u kojem auditivno spaja, prepliće ili konfrontira sa vizuelnim, Vojvodić neretko referiše na autore poput Kazimira Maljeviča, Džona Kejdža, Marsela Dišana i Josefa Košuta, čije umetničke postupke i sisteme mišljenja koristi kao polazišta za preispitivanje granica samog medija i značenja umetničkog dela. U dijalogu između istorijskog nasleđa i ličnog iskustva umetnik preispituje pojmove identiteta, sećanja i kontinuiteta, uvezujući ih u narative o životnim i umetničkim kontekstima današnjice.
Instalacije i objekti, čije elemente čine Vojvodićeva kolekcija gramofonskih ploča i omota, video i audio radovi u kojima se sonični pejzaž oblikuje u rasponu od distorziranih efekata i ambijentalnih šumova do neartikulisane glasovne buke, kakofonije govora i melodija, kao i u svemu tome intencionalna tišina galerijskog prostora, uvode posmatrača u umetnikovo jedinstveno promišljanje fenomena zvuka kao perceptivnog, estetskog i kulturološkog iskustva. U Vojvodićevom slučaju, ta iskustva su formirana kroz supkulturni život u Sarajevu osamdesetih godina, prekinutu mladost i doživljaj egzila, kroz generacijski krik onih koji na ovdašnjim prostorima nisu dočekali bolji život, proističući takođe iz čestih putovanja i geografskih izmeštanja: ledenog huka skandinavskih predela, sablasne akustike krajolika Fukušime, svakodnevice pariskih ulica obeležene žamorom kafea i protestima migrantskih zajednica.
Izložba će biti otvorena do 6. jula 2026.
Dragan Vojvodić (1965, Kula) studije započinje na Akademiji likovnih umjetnosti u Sarajevu, a diplomira na Akademiji umetnosti u Novom Sadu. Izlagao je na samostalnim i grupnim izložbama u Srbiji i inostranstvu (MSUV; Salon MSUB-a; MMSU Rijeka; Kulturni centar Beograda; Gete institut Beograd; Ozon galerija, Galerija SKC-a i Muzej 25. maj, Beograd; EuropeNow (CES), Columbia University i Ejecta Project, SAD; Nacionalna galerija BiH; MSUCG, Podgorica; Кünstlerhaus muzej, Beč i dr.). Učestvovao je u brojnim projektima i bijenalima (60. Venecijansko bijenale u okviru projekta Vlatke Horvat u Paviljonu Hrvatske; Art Encounters, Temišvar; Oktobarski salon, Beograd; Bijenale umetnosti, Pančevo; Missing Stories, Gete institut Beograd; Risk Change, Novi Sad; 700IS Video Art Festival, Island i dr.), kao i na festivalima performansa u Srbiji, Hrvatskoj, Mađarskoj i Italiji. Učesnik je rezidencijalnih i istraživačkih programa na Grenlandu, u Norveškoj, Švedskoj, Finskoj, Japanu, SAD, Rusiji, Estoniji, Španiji, Portugalu, Francuskoj i dr. Koosnivač je NGO Art Boks, Novi Sad.
Fantastika izbliza: prateći program izložbe slika Željka Đurovića u Galeriji Kolarčeve zadužbine
Izložba slika Željka Đurovića u Galeriji Kolarčeve zadužbine beleži veliku posetu već drugu nedelju zaredom. Galerija Kolarčeve zadužbine i umetnik Željko Đurović najavljuju prateći program izložbe koji publici omogućava novi doživljaj slika – kroz razgovor, tumačenje i lični susret sa autorom.
Tokom aprila, publika će imati priliku da izložbu sagleda iz više uglova kroz dva posebna događaja u ambijentu galerije:
U petak, 17. aprila od 18.30 časova, biće organizovano druženje sa umetnikom Željkom Đurovićem i autorkom teksta u katalogu, Jasnom Opavski. Kroz neformalni razgovor o izloženim radovima i fantastici kao slikarskom žanru, publika će imati priliku da prisustvuje, ali i da učestvuje u dijalogu i tako se približi procesu nastanka dela.
Nedelju dana kasnije, u petak, 24. aprila od 18.30 časova, Jasna Opavski će voditi publiku kroz ovu izložbu, nudeći analitički uvid u likovni jezik, tematske slojeve i širi kritički kontekst Đurovićevog rada.
Nova grupna izložba „Tragovi prisustva“ o iskustvu i pamćenju
Šta ostaje iza nas kada prođemo kroz neki prostor? Izložba „Tragovi prisustva“ posvećena je fenomenologiji traga – načinu na koji se iskustvo upisuje i zadržava u telu, prostoru i odnosima sa drugima. Kroz fotografiju i različite vizuelne prakse, umetnici istražuju kako prolazimo kroz stanja između bliskosti i distance, tišine i izraza, kretanja i mirovanja, i kako upravo u tim prelazima nastaju tragovi koji oblikuju naše pamćenje i doživljaj sveta.Grupna izložba „Tragovi prisustva“ biće otvorena u utorak, 14. aprila u 19 časovau UK Parobrod, a publika će moći da je pogleda do 30. aprila 2026. godine.
Vođeni obilazak sa kustoskinjom i umetnicima zakazan je za subotu, 18. april u 14 časova.
Prostor izložbe oblikovan je kao mesto susreta ličnog i kolektivnog iskustva, gde se trag pojavljuje kao znak onoga što ostaje, i onda kada više nije vidljivo.
Kustoskinja izložbe Olga Matveeva ističe da je „čovek u stalnom kretanju između različitih stanja, unutrašnjih i spoljašnjih, ličnih i zajedničkih, i da upravo ti prelazi oblikuju iskustvo i ostavljaju tragove u telu, prostoru i drugim ljudima.“
Kako dodaje, trag nije nužno vidljiv niti stabilan: „On može biti gest, pogled, reč, ali i gotovo neprimetan odraz, svedočanstvo da smo bili, osećali i mislili.“
Izložba okuplja umetnike koji kroz različite medije i pristupe istražuju iskustvo bivanja „između“ unutrašnjeg i spoljašnjeg, ličnog i kolektivnog, tišine i govora, kretanja i mirovanja.
Na izložbi učestvuju: Anastasia Popova, Stefan Stefanovski, Olga Vinogradova, Alexander Malchenko, Dmitry Pyatnitsky, Emilija Sandić, Nađa Repman, Ksenia Arefieva, Selena Kučević, Valeria Efimova i Ekaterina Toporovskaya.
Zatvaranje izložbe Kristine Pirković, „Kraj sveta i još jedan dan“ uz razgovor sa autorkom i istoričarom umetnosti Nikolom Šuicom
Subota, 11. april 2026. u 18.00
Salon Muzeja grada Beograda
Samostalna izložba Kristine Pirković u Salonu Muzeja grada Beograda, pod nazivom Kraj sveta i još jedan dan, traje još samo ove nedelje. Postavka, koja je tokom prethodnih mesec dana privukla više hiljada posetilaca, biće zatvorena razgovorom sa publikom u kojem učestvuju istoričar umetnosti Nikola Šuica i autorka izložbe.
Razgovor će se održati u subotu, 11. aprila u 18 časova, u Salonu Muzeja grada Beograda.
Vođenje kroz izložbu „Porodica vetra“ Stefana Đorđevića i specijalna projekcija filma „Vetre, pričaj sa mnom“ u Kulturnom centru Beograda
Beograd, april 2026 – Poslednjeg dana trajanja izložbe „Porodica vetra“ Stefana Đorđevića, u sredu, 8. aprila od 17 časova, u Filmskoj galeriji Dvorane Kulturnog centra Beograda biće organizovano vođenje i razgovor sa autorom, kao i specijalna projekcija filma „Vetre, pričaj sa mnom“ (u 18 časova).
Ovaj događaj ujedno najavljuje i gostovanje izložbe u Istorijskom muzeju Bosne i Hercegovine u Sarajevu, u okviru Sarajevo Photography Festivala, koje je planirano za jun ove godine.
Izložba „Porodica vetra“ nastala je kao umetnički nastavak filma „Vetre, pričaj sa mnom“, najnagrađivanijeg domaćeg ostvarenja u 2025. godini. Kroz fotografije, lične predmete autora i njegove porodice, kao i simboličke elemente, postavka istražuje teme porodičnih odnosa, prolaznosti i svakodnevnih borbi, nudeći intiman i slojevit pogled na život.
Fotografije, lični predmeti i jedno drvo ne govore direktno o filmu, već o životu, promenama i protoku vremena, kao i o odnosima koji se neguju i traju. Jedan takav odnos započet je 2020. godine, kada je izložba „Dnevnik o mami“, posvećena Negrici Neci Đorđević i ispričana kroz fotografije njenih sinova Stefana i Boška, bila predstavljena u galeriji Artget Kulturnog centra Beograda.
Kako ističe Katarina Kostandinović, istoričarka umetnosti i autorka teksta o izložbi, izložba ne teži da objasni film, već da „pokaže njegovu teksturu“, ukazujući na to da tuga nije samo emocija, već prostor i iskustvo koje oblikuje svakodnevicu.
Inspirisan ličnim iskustvima reditelja, film „Vetre, pričaj sa mnom“ prati Stefana koji se, prvi put nakon smrti majke Nece, vraća kući kako bi sa porodicom proslavio bakin rođendan. Vođen željom da završi film o majci i da pomogne povređenom psu, njegov povratak prerasta u putovanje ka isceljenju. U filmu igraju članovi rediteljeve porodice, koji zajedno rade na završetku radova na Necinoj kamp-prikolici.
Izložba je realizovana u produkciji Kulturnog centra Beograda u saradnji sa autorom i njegovim timom i prijateljima.
Program, sreda, 8. april (Dvorana Kulturnog centra Beograda):
17.00 – Vođenje kroz izložbu i razgovor sa autorom
18.00 – Projekcija filma „Vetre, pričaj sa mnom“ (titlovano na engleski)
Otvorena izložba Željka Đurovića u Galeriji Kolarčeve zadužbine
Između mita, erotike i fantastičnog
U utorak, 31. marta 2026. godine u Galeriji Koračeve zadužbine, u organizaciji Fondacije Mihajlović Feniks otvorena je izložba akademskog slikara Željka Đurovića, jednog od najistaknutijih predstavnika savremene fantastične scene u regionu.
Veliki broj posetilaca ispratio je ovo otvaranje izložbe, kojabroji 34 ostvarnja iz prepoznatljivog segmenta umetnikovog bogatog opusa.
Publici su se obratili: Tijana Duka, kustoskinja Galerije Kolarčeve
zadužbine, Jasna Opavski, slikarka i likovna kritičarka, autorka teksta u katalogu izložbe, Voja Jovanović, magistar lepih umetnosti i autor izložbe, akademski slikar Željko Đurović.
VIDEO SA OTVARANJA: https://www.youtube.com/watch?v=yG_lMl-xbTk
Izložba Željka Đurovića traje do 9. maja 2026. godine
Kroz izložbu Kraj sveta i još jedan dan sa autorkom, Kristinom Pirković i likovnom kritičarkom, Majom Živanović
Sreda, 1. april 2026. u 18.00
Salon Muzeja grada Beograda
Detalji, inspiracija i simbolika izložbe koja intrigira publiku
Samostalna izložba Kristine Pirković u Salonu Muzeja grada Beograda, pod nazivom Kraj sveta i još jedan dan već desetak dana beleži izuzetnu posetu i interesovanje publike. U sredu, 1. aprila u 18 časova organizovano je još jedno vođenje sa autorkom, Kristinom Pirković i likovnom kritičarkom, Majom Živanović
Izložba slika Željka Đurovića u Likovnoj galeriji Zadužbine Ilije M. Kolarca
31. mart – 9. maj 2026. Godine
Fondacija Mihajlović Feniks predstavlja izložbu akademskog slikara Željka Đurovića, koja se otvara u utorak, 31. marta 2026. godine u 19.00 u Likovnoj galeriji Zadužbine Ilije M. Kolarca u Beogradu. Na izložbi će biti predstavljena 34 dela iz prepoznatljivog segmenta umetnikovog bogatog opusa.
Željko Đurović je jedan od od najistaknutijih predstavnika savremene fantastične umetnosti u regionu. U fokusu radova Željka Đurovića je erotika kao vitalna životna energija, dok se ženski akt pojavljuje kao njen ključni simbol. Organske forme, izražena tekstura i nekonvencionalan kolorit grade prepoznatljiv vizuelni jezik, udaljen od naturalizma.
Novi Sad – Muzej savremene – Izložba “Novosadski kulturni plakat 70-ih i 80-ih” u Muzeju savremene umetnosti Vojvodine
Izložba “Novosadski kulturni plakat 70-ih i 80-ih” biće otvorena u MSUV od 27. marta do 26. aprila 2026. godine. Ova izložba predstaviće preko stotinu plakata iz kolekciije muzeja a proistekla je iz monografije kustosa Vladimira Mitrovića ‘’Novosadski kulturni plakat / Pojave, autori, dela’’.
Umetnici čiji radović će biti prikazani na izložbi su Mirko Stojnić (1928–2016), Laslo Kapitanj (1936–2015), Miodrag Miša Nedeljković (1927–2004), Jovan Joca Lukić (1942–1991), Boško Ševo (1948–2019), Mile Grozdanić (1942–2022), Slobodan Kuzmanov Kuza (1947–2016), Milan Milić Jagodinski, Ferenc Barat, Branislav Dobanovački, Branislav Bane Radošević, Vaso Krčmar, Dragan Višekruna, Radule Bošković, i Nada Đurović Nedeljković.
“U kulturi, čiji su glavni javni vizuelni eksponenti bili baš plakati, od šezdesetih godina, oni su ispitivali granice i prirodu političkih i društvenih promena kojih, verovano, tadašnji akteri i nisu bili do kraja svesni. Publika kojoj se umetnici putem plakata obraćaju tražila je možda samo puku informaciju (šta, gde, kada), ali danas, posle toliko godina, oni ne samo da postaju simboli svog vremena nego i istinska umetnička dela koja sa povodom kojim su stvorena ima isto toliko kao što i svako drugo likovno delo ima svoju temu”, istakao je kustos izložbe Vladimir Mitrović.
Od početka osamdesetih godina Muzej je započeo prikupljanje plakata novosadskih umetnika, a zbirka je značajno obogaćena posle izložbe Štamparija Stojkov – 30 godina rada (1993). Kolekcija plakata je potom popunjavana donacijama samih umetnika – Branislava Dobanovačkog, Boška Ševe, Dragana Višekrune, Radula Boškovića, Ferenca Barata, Vase Krčmara i Nade Đurović Nedeljković i drugih – tako da danas broji preko hiljadu plakatskih ostvarenja i predstavlja jednu od najznačajnijih zbirki autorskih plakata u zemlji.
Novosadski kulturni plakat, sa autorima i njihovim plakatskim ostvarenjima, sasvim je posebna pojava unutar širokog spektra savremenom umetničkog i dizajnerskog stvaralaštva a vezan je prvenstveno za pozorišne predstave i likovne manifestacije kao i za najavne plakate, izložbi, salona, festival, akcija i projekata. Njegova pojava se okvirno može locirati na početak sedamdesetih godina, kada su nastale i prve generacije školovanih vojvođanskih grafičkih dizajnera. Kao svojevsni vrhunac se pak može smatrati čitave osma i deveta decenija proteklog veka, neka vrsta zlatnog doba ne samo novosadskog i srpskog već i jugoslovenskog grafičkog dizajna i svih njenih većih centara. Većina autora novosadske (škole) kulturnog plakata je nastavila svoju aktivnost i tokom prvih decenija novog milenijuma dok se u međuvremenu pojavljuju nove generacije grafičkih dizajnera školovanih na novosadskoj Akademiji umetnosti, gde su neki od profesora bili i ključni akteri uspona plakatske umetnosti u domaćoj sredini.
U okviru pratećeg programa izložbe, svake subote u 12 časova biće organizovano javno vođenje kroz izložbu uz prisustvo autora.
Ovo je četvrta izložba koja se u Muzeju savremene umetnosti Vojvodine održava u okviru obeležavanja šezdesetogodišnjice osnivanja Muzeja savremene umetnosti Vojvodine (1966). Tokom protekle godine organizovane su tri izložbe sa delima iz kolekcije muzeja – VIDEOSFERA – Video u kolekciji MSUV (proleće), Vreme jede pogled – Izbor iz zbirke slikarstva MSUV (jesen) i Inter Media Art – intermedijska i digitalna umetnost (zima).
Naredna izložba Muzeja savremene umetnosti Vojvodine biće posvećena prikazu grafika i crteža iz kolekcije MSUV.Izložba “Novosadski kulturni plakat 70-ih i 80-ih” biće otvorena u MSUV od 27. marta do 26. aprila 2026. godine. Ova izložba predstaviće preko stotinu plakata iz kolekciije muzeja a proistekla je iz monografije kustosa Vladimira Mitrovića ‘’Novosadski kulturni plakat / Pojave, autori, dela’’.
Umetnici čiji radović će biti prikazani na izložbi su Mirko Stojnić (1928–2016), Laslo Kapitanj (1936–2015), Miodrag Miša Nedeljković (1927–2004), Jovan Joca Lukić (1942–1991), Boško Ševo (1948–2019), Mile Grozdanić (1942–2022), Slobodan Kuzmanov Kuza (1947–2016), Milan Milić Jagodinski, Ferenc Barat, Branislav Dobanovački, Branislav Bane Radošević, Vaso Krčmar, Dragan Višekruna, Radule Bošković, i Nada Đurović Nedeljković.
“U kulturi, čiji su glavni javni vizuelni eksponenti bili baš plakati, od šezdesetih godina, oni su ispitivali granice i prirodu političkih i društvenih promena kojih, verovano, tadašnji akteri i nisu bili do kraja svesni. Publika kojoj se umetnici putem plakata obraćaju tražila je možda samo puku informaciju (šta, gde, kada), ali danas, posle toliko godina, oni ne samo da postaju simboli svog vremena nego i istinska umetnička dela koja sa povodom kojim su stvorena ima isto toliko kao što i svako drugo likovno delo ima svoju temu”, istakao je kustos izložbe Vladimir Mitrović.
Od početka osamdesetih godina Muzej je započeo prikupljanje plakata novosadskih umetnika, a zbirka je značajno obogaćena posle izložbe Štamparija Stojkov – 30 godina rada (1993). Kolekcija plakata je potom popunjavana donacijama samih umetnika – Branislava Dobanovačkog, Boška Ševe, Dragana Višekrune, Radula Boškovića, Ferenca Barata, Vase Krčmara i Nade Đurović Nedeljković i drugih – tako da danas broji preko hiljadu plakatskih ostvarenja i predstavlja jednu od najznačajnijih zbirki autorskih plakata u zemlji.
Novosadski kulturni plakat, sa autorima i njihovim plakatskim ostvarenjima, sasvim je posebna pojava unutar širokog spektra savremenom umetničkog i dizajnerskog stvaralaštva a vezan je prvenstveno za pozorišne predstave i likovne manifestacije kao i za najavne plakate, izložbi, salona, festival, akcija i projekata. Njegova pojava se okvirno može locirati na početak sedamdesetih godina, kada su nastale i prve generacije školovanih vojvođanskih grafičkih dizajnera. Kao svojevsni vrhunac se pak može smatrati čitave osma i deveta decenija proteklog veka, neka vrsta zlatnog doba ne samo novosadskog i srpskog već i jugoslovenskog grafičkog dizajna i svih njenih većih centara. Većina autora novosadske (škole) kulturnog plakata je nastavila svoju aktivnost i tokom prvih decenija novog milenijuma dok se u međuvremenu pojavljuju nove generacije grafičkih dizajnera školovanih na novosadskoj Akademiji umetnosti, gde su neki od profesora bili i ključni akteri uspona plakatske umetnosti u domaćoj sredini.
U okviru pratećeg programa izložbe, svake subote u 12 časova biće organizovano javno vođenje kroz izložbu uz prisustvo autora.
Ovo je četvrta izložba koja se u Muzeju savremene umetnosti Vojvodine održava u okviru obeležavanja šezdesetogodišnjice osnivanja Muzeja savremene umetnosti Vojvodine (1966). Tokom protekle godine organizovane su tri izložbe sa delima iz kolekcije muzeja – VIDEOSFERA – Video u kolekciji MSUV (proleće), Vreme jede pogled – Izbor iz zbirke slikarstva MSUV (jesen) i Inter Media Art – intermedijska i digitalna umetnost (zima).
Naredna izložba Muzeja savremene umetnosti Vojvodine biće posvećena prikazu grafika i crteža iz kolekcije MSUV.
Otvorena izložba Kristine Pirković – Kraj sveta i još jedan dan
u Salonu Muzeja grada Beograda
Slikarski univerzum Kristine Pirković pred publikom do 12. aprila
Umetnica Kristina Pirković otvorila je u petak, 13. marta, samostalnu izložbu Kraj sveta i još jedan dan u Salonu Muzeja grada Beograda, koju će publika moći da pogleda sve do 12. aprila 2026. godine. Mnogobrojnoj publici na otvaranju obratili su se Marija Stošić, ispred Muzeja grada Beograda, Nikola Šuica, istoričar umetnosti i autor teksta za katalog i umetnica, Kristina Pirković.
„Na ovoj izložbi sam predstavila slike i crteže iz dve poslednje serije koje sam radila proteklih nekoliko godina. U pitanju su ciklusi „Veliki Kreator“ i „Šume“. Oni se nadovezuju prirodno jedan na drugi. U fokusu je savremeni čovek, koji u sebi nosi tradiciju, koja ga na kraju i definiše.“ – kaže Kristina Pirković
Vođenje kroz izložbu „Kraj sveta i još jedan dan“, sa Kristonom Pirković i likovnom kritičarkom Majom Živanović, održaće se u sredu 18. marta, u 18h. (Bul Kralja Aleksandra 30)
Izložba „Kraj sveta i još jedan dan“ Kristine Pirkovićse realizuje uz podršku Muzeja grada Beograda i pred publikom je do 12. aprila 2026.
Video sa otvaranja:
https://www.youtube.com/watch?v=USA7aEFQCYw
Otvorena izložba Flow (Tok) Natalije Miladinović u galeriji Štab
Serija smaragdno zelenih slika, inspirisana rekom Drinom
U galeriji Štab je otvorena izložba umetnice Natalije Miladinović, pod nazivom „Flow“ (Tok), koju će posetioci moći da pogledaju sve do 24. marta 2026. godine. Izložba pleni velikim zelenim platnima, a serija slika je posvećena reci Drini.
Na izložbi su predstavljeni radovi na papiru, drvetu i platnu, u rasponu od minijatura do velikih formata i poliptiha. Posebno se izdvaja rad sastavljen od 25 minijatura, koji se razlikuje prvenstveno po koloritu. Dok je čitava izložba dominantno obojena zelenim tonovima, ovaj rad donosi širi spektar boja – od zemljanih tonova do zelenih, plavih i tirkiznih. Upravo ta raznolikost kolorita predstavlja i svojevrsni iskorak ka Natalijinom novom ciklusu, u kojem će kroz boju biti istraživani različiti odrazi prirode.
NATALIJA MILADINOVIĆ . Foto: Matija Borbelj
video sa otvaranja: https://www.youtube.com/watch?v=b7M_S7wsQXA
Izložba Nikoline Nikolić „Zapisi 72“ u Aleksić Galeriji
Slikarstvo kao prostor unutrašnje energije i materije
Otvaranje: subota, 14. mart 2026. godine u 19 časova
Aleksić Galerija savremene umetnosti u Kragujevcu otvara novu izložbenu sezonu samostalnom izložbom mlade slikarke Nikoline Nikolić,
koja će biti otvorena 14. marta 2026. godine u 19 časova.
U svom novom ciklusu radova Nikolina Nikolić razvija slikarstvo snažne materijalnosti i unutrašnje napetosti, u kojem se površina platna pretvara u prostor energetske razmene između gestualnog poteza, pigmenta i ličnog iskustva. Njeni radovi funkcionišu kao fragmenti jednog šireg vizuelnog dnevnika – slojevite strukture boje, tragova i organskih formi u kojima se prepliću intuitivni impulsi i promišljena slikarska konstrukcija.
Tekst za katalog izložbe napisao je istoričar umetnosti prof. dr Nikola Šuica, koji u radu Nikoline Nikolić prepoznaje složen odnos između savremenog slikarstva i nasleđa enformela.
Otvranje izložbe slika Natalije Miladinović – „Flow“, u sredu, 11. marta u 19h u Galeriji Štab.
Umetnica predstavlja novu seriju radova, inspirisanim rekom Drinom. Izložba je nastavak autorkine umetničke priče posvećene prirodi i procesima njenog stalnog kretanja i transformacije. Serijom slika dominiraju velika platna u zelenim tonovima, dok posebnu pažnju privlači specifična tehnika rada. Umetnica oblikuje reljef na platnu i preko njega nanosi boju koja slobodno teče, a svaki potez beleži vreme promišljanja i trajanje samog procesa nastajanja slike.
Izložba traje do 24. marta 2024.
KRISTINA PIRKOVIĆ – Kraj sveta i još jedan dan
Izložba slika u Salonu Muzeja grada Beograda
Otvaranje: 13. marta 2026. u 19h
Umetnica Kristina Pirković najavljuje samostalnu izložbu Kraj sveta i još jedan dan u Salonu Muzeja grada Beograda. Otvaranje je zakazano za petak, 13. mart 2026. godine u 19 časova.
Izložba obuhvata radove nastale tokom proteklih nekoliko godina i donosi izbor dela iz dva najnovija ciklusa – Veliki Kreator i Šume. Iako razvijani u različitim likovnim prostorima i vizuelnim registrima, ovi ciklusi povezani su promišljanjem o položaju savremenog čoveka i slojevitom nasleđu koje ga oblikuje i određuje.
Izložba Kraj sveta i još jedan dan, koja se realizuje uz podršku Muzeja grada Beograda, predstavlja vizuelno i konceptualno zaokruženu celinu koja poziva publiku na introspekciju i dijalog o izazovima savremenog trenutka
Izložba će biti otvorena do 12. aprila 2026.
Izložba “Identiteti izvan granica” – Galerija DOTS – Razgovor Benedete Karpi De Rezmini i umetnice Silvije Đambrone
Dots, Identiteti izvan granica, foto Marijana Janković
U utorak, 24. februara, sa početkom u 18 časova, u Galeriji DOTS biće održan razgovor između kustoskinje Benedete Karpi De Rezmini i umetnice Silvije Đambrone, u okviru pratećeg programa izložbe Identiteti izvan granica, koja je otvorena do 7. marta 2026. godine. Radovi predstavljeni na izložbi su deo kolekcije Farnezina.
Tom prilikom biće prikazan i video rad umetnice Domestication u trajanju od 15’. Rad ilustruje i denuncira načine na koje su žene potčinjene kroz kulturne modele vezane za telo, kroz norme ponašanja i kroz manipulaciju našom maštom. Njen rad je snažan alat za razmišljanje o domestikaciji nasilja i o tabuu koji okružuje ovaj impuls; ispituje kako potčinjavanje može koristiti društveno prihvaćen jezik ljubavi i afekcije, jezik kojem smo toliko navikli da ga više ne prepoznajemo kao oblik opresije.
U svojoj umetničkoj praksi, koja obuhvata performans, instalaciju, skulpturu, video i zvuk, Đambrone istražuje savremene politike tela i načine na koje moć prodire u svakodnevni život i oblikuje međuljudske odnose. Razgovor će biti posvećen sagledavanju njenog umetničkog opusa i glavnih tematskih celina njenog rada, sa posebnim osvrtom na performanse i video radoveDomestication, Teatro Anatomico, Perché poi sarà troppo tardi, Traum, Nobody’s Room i Sotto Tiro. Kroz ove radove, umetnica razmatra vidljive i nevidljive tragove nasilja, procese subjektivacije i mehanizme njihove normalizacije.
Njen rad je u okviru izložbe predstavljen u konceptualnoj celini Koreni otpora, u kojoj telo i jezik postaju sredstva emancipacije i stupaju u dijalog sa nasleđem italijanske ženske avangarde. Razgovor će osvetliti na koje su se načine ove ideje oblikovale kroz vreme i kako se danas ispoljavaju u savremenom kontekstu, pružajući širi okvir za razumevanje i tumačenje radova u okviru postavke Identiteti izvan granica.
Silvija Đambrone (rođena 1981. u Agrigentu, Sicilija) živi i radi između Rima i Londona. Diplomirala je 2006. na Accademia di Belle Arti u Rimu, a u svojoj umetničkoj praksi istražuje telo, moć i suptilne oblike nasilja u svakodnevnom životu. Sarađuje sa Richard Saltoun Gallery u Londonu, Studio Stefania Miscetti u Rimu i Prometeo Gallery u Milanu. Dobitnica je VAF Prize (2019) i međunarodnih nagrada za kratke filmove, uključujući Tokyo Film Award – Best Short Film i Best Experimental Short Award u Los Anđelesu (2022), a njeni radovi prikazivani su u muzejima i institucijama širom Evrope i sveta, uključujući Rim, Milano, Pariz, Njujork i Tokio.
Natalija Miladinović predstavlja izložbu Flow (Tok) u galeriji Štab
Otvaranje: sreda, 11. mart 2026. u 19 časova
Umetnica Natalija Miladinović predstaviće novu seriju radova izložbom „Flow“ (Tok), koja se otvara 11. marta u 19 časova u galeriji Štab. Izložba je nastavak autorkine umetničke priče posvećene prirodi i procesima njenog stalnog kretanja i transformacije. Serijom slika dominiraju velika platna u zelenim tonovima, dok posebnu pažnju privlači specifična tehnika rada. Umetnica oblikuje reljef na platnu i preko njega nanosi boju koja slobodno teče, a svaki potez beleži vreme promišljanja i trajanje samog procesa nastajanja slike.
Izložba traje do 24. marta 2024.
Izložba „Porodica vetra“ reditelja Stefana Đorđevića u Dvorani Kulturnog centra Beograda
19. februar – 1. april 2026.
Filmska galerija, Dvorana Kulturnog centra, Kolarčeva 6
Izložba „Porodica vetra“ reditelja Stefana Đorđevića biće svečano otvorena u četvrtak, 19. februara u 19 časova u Filmskoj galeriji Dvorane Kulturnog centra Beograda. Povod za izložbu je početak bioskopskog prikazivanja filma „Vetre, pričaj sa mnom“, koji je Stefanu Đorđeviću doneo niz međunarodnih priznanja, uključujući prestižnu nagradu Srce Sarajeva na Sarajevo Film Festivalu 2025. godine.
Izložba prikazuje promene, protok vremena i svakodnevne porodične odnose kroz fotografije, lične predmete i simboličke elemente, istražujući teksturu života i tugu kao deo sveta oko nas.
Fotografije, lični predmeti i jedno drvo, ne govore direktno o filmu, već o životu, promenama, protoku vremena, svakodnevnim borbama i odnosima koji se neguju i traju. Jedan takav odnos započeo je 2020. godine, kada je izložba „Dnevnik o mami“ i priča o Negrici Neci Đorđević, ispričana fotografijama njenih sinova Stefana i Boška, bila priređena u galeriji Artget u Kulturnom centru Beograda.
Katarina Kostandinović, autorka propratnog teksta izložbe, o postavci je rekla: „Оva izložba ne postoji da bi objasnila film, ona postoji da bi pokazala njegovu teksturu. Da pokaže da tuga nije samo emocija, nego i svet – dvorište, jezero, senka drveta, ruke, koža na suncu, večernje nebo, pas koji prilazi, porodica koja sedi i ćuti.“
U pripremi i kreiranju izložbe pomogli su: Marko Risović, Milan Živković, Katarina Kostandinović, Aleksandar Pavlović, Savina Smederevac, Dragana Jovović, Bojana Aleksijević, Senka Ristivojević i Zorana Đaković Minniti.
„Sve porodice pripadaju vetru, jer se menjaju. Naša porodica se menja svake godine. Nekada to primetiš, nekada ne. Tek kada poređaš fotografije, leto pored zime, prošlu godinu pored ove, vidiš sitnice, nove bore, drugačiji pogled, nova lica, dok neka fale. Porodice vetra su svuda i tvoja je među njima,” rekla je o izložbi Savina Smederavac, jedna od autorki izložbe i izvršna producentkinja filma.
Inspirisan ličnim iskustvima reditelja, film „Vetre, pričaj sa mnom“ prati Stefana koji se, prvi put nakon smrti majke Nece, vraća kući kako bi sa porodicom proslavio bakin rođendan. Vođen željom da završi film o majci i da pomogne povređenom psu, njegov povratak prerasta u putovanje ka isceljenju. U filmu igraju članovi rediteljeve porodice, koji zajedno rade na završetku radova na Necinoj kamp-prikolici.
Izložba „Porodica vetra“reditelja Stefana Đorđevića otvara se iste večeri kada počinje i prikazivanje filma „Vetre, pričaj sa mnom“u okviru redovnog repertoara ovog bioskopa.
Realizacija izložbe: Kulturni centar Beograda u saradnji sa autorom i prijateljima. Izložba traje do 1. aprila.
Radno vreme Filmske galerije DKC: svaki dan od 16.00 do 21.00.
FOTO: Stefan Đorđević.
Sutra otvaranje prve velike retrospektive “Lazar Vujaklija: Protest prema sebi” u Muzeju naivne i marginalne umetnosti u Jagodini
Izložba “Lazar Vujaklija: Protest prema sebi” biće otvorena u utorak 16. decembra u 18 časova u Muzeju naivne i marginalne umetnosti u Jagodini.
Predstojeća izložba predstavlja prvi institucionalni, sveobuhvatni, retrospektivni prikaz opusa ovog značajnog umetnika. Realizovana povodom 40 godina od njegove poslednje samostalne izložbe i 30 godina od smrti, izložba i prateći katalog otvaraju prostor za nova čitanja Vujaklijinog jedinstvenog stvaralačkog jezika u svetlu savremene istorije umetnosti. Kustosi izložbe su Vladimir Kokoruš i Danica Đorđević Janković.
Otvaranjem izložbe biće obeležen i jubilej – 65 godina Muzeja naivne i marginalne umetnosti.
Izložba okuplja 170 radova, prezentujući umetnikov opus kroz sve medije u kojima je stvarao – slikarstvo, grafiku, crtež, tapiseriju, mural, plakat, ilustraciju knjiga, skulpturu i dizajn tepiha, i zasniva se na temeljnom istraživanju umetnikovog opusa, čiji je naslov inspirisan citatom iz njegove samizdat monografije: „Ove bezimene slike primite kako vam drago, kao moj protest prema sebi ali i kao moju čežnju za lepotom smisla života.”
Izložba “Lazar Vujaklija: Protest prema sebi” posvećena je umetniku koji je kroz svoje stvaralaštvo, autentičnim likovnim jezikom, svojevrsnom slikarskom azbukom i kontinuiranim medijskim istraživanjem, razvio jasno prepoznatljiv, ali nedovoljno istražen, opus u domenu jugoslovenske i srpske umetnosti druge polovine 20. veka. Član Decembarske grupe, autor prvog beogradskog murala i učesnik Bijenala u Veneciji, Vujaklija je ostao zabeležen kao stvaralac koji izmiče klasifikacijama i terminološkim odrednicama.
Umesto linearnog, hronološkog prikaza, postavka je organizovana u šest tematskih celina: Dišanovski gest – u kojoj se ispituje čin samocitiranja kao strategija autorstva; Aproprijacija, koja promišlja prisvajanje kao metod preosmišljavanja vizuelnih uzora; Anticipacija, kao iskaz protesta prema kanonu modernizma i svojevrsni dekolonijalni impuls; Ambivalentnost, kroz shvatanje umetnosti kao prostor preispitivanja; Anahroničnost – u kojoj je prošlost aktivirana u savremenosti; i Demokratizacija umetnosti, u kojoj se umetnost ispoljava kao zajednički prostor iskustva. Na taj način, kustoski koncept izložbe reartikuliše njegov misaoni i stvaralački prostor, predstavljajući slikarstvo kao proces otpora i samopropitivanja.
Izložba je realizovana u saradnji sa dvadeset muzeja i institucija kulture, a prati je bogato ilustrovana monografija sa kritičkim tekstovima dr Ivane Bašičević Antić, Danice Đorđević Janković i dr Branislava Dimitrijevića, koja će biti objavljena tokom trajanja postavke.
Uz monografiju, izložba donosi i ekskluzivno rekonstruisanje Vujaklijinog prvog murala, koji je posebno za ovu priliku realizovala Darinka Pop-Mitić. Postavka takođe obuhvata bogat audio-vizuelni materijal, kako arhivski tako i namenski produciran, čime se dokumentuju i predstavljaju i umetnikovi manje poznati ili teže dostupni radovi u javnim prostorima i enterijerima – od reprezentativnih ambijenata Palate Srbija do jedine sačuvane skulpture Lazara Vujaklije u krugu fabrike „Prvi maj” Pirot.
Izložba će biti otvorena do 24. maja 2026. godine.